[]

Έχω περάσει μια εβδομάδα τώρα στον δρόμο. Τρέχω συνέχεια, δεν μένω σε ένα μέρος πάνω από δυο ώρες. Τράβηξα τα χρήματα από τον λογαριασμό μου, ακύρωσα το mail μου, πέταξα το κινητό μου σε μια πισίνα. Κρατάω΄μόνο ό,τι μπορώ να κουβαλήσω πια πάνω μου και τρέχω. Δεν θα με πιάσουν ποτέ. Δε θα με κάνουν να σωπάσω ποτέ.
Όχι όσο έχω ακόμη αυτό το blog. Και θα φροντίσω να μάθουν όσο περισσότεροι γίνεται την αλήθεια. Υπάχουν πράγματα εκεί έξω που δεν θέλουν να μάθετε, πράγματα που θέλουν να μείνουν κρυφά, γιατί αν ποτέ μαθευτούν θα καταστρέψουν αυτή την τεράστια φάρσα που στήσανε για να μας κρύψουν την αλήθεια.
Από την μέρα που άκουσα τι μου είπε ο server τα πάντα έχουν αλλάξει. Δεν μπορώ να αντικρίσω κάποιον, να γευτώ το φαγητό με τον ίδο τρόπο. Ακόμη και ο ίδος ο αέρας έχει άλλη γεύση. Το νιώθω να κολλάει στα ρουθούνια μου, να πνίγομαι μέσα σε αυτό το πράγμα!
Υπάρχουν πράγματα που δε θέλουν να μάθουμε. Που αν τα μάθουμε όσα ξέρουμε θα καταρρεύσουν. Νομίζεις ότι κοιτάς την οθόνη του υπολογιστή σου αυτή τη στιγμή; Ότι κρατάς το ποντίκι σου;
Όχι, δε θα σας πω μαλακίες του Λιακόπουλου για εξωγήινους κάτω από τη γη και υποθετικές πραγματικότητες για το Matrix. Όλα όσα παρακολουθείς, όσα διαβάζεις, ελέγχονται από αυτούς. Ο αέρας που εισπνέεις δεν είναι αληθινός αέρας, το φαγητό που τρως είναι συνθετικό. Κοιμάσαι, αναπνέεις, ζεις μέσα σε μια υποθετική πραγματικότητα. Σου καλλιεργούν μια προσωπικότητα από την ώρα που γεννιέσαι, σου διαγράφουν ένα μέλλον και σου δίνουν ανησυχίες για να απασχοληθείς μέχρι να πεθάνεις.
Ξέχνα τη μοίρα, ή τις συμπτώσεις. Ό,τι συμβαίνει στη ζωή σου έχει προκαθοριστεί για σένα. Ο κόσμος γύρω σου δεν είναι παρά ένα μεγάλο θεματικό πάρκο για αυτούς, ένα μέρος που μας κρατάνει μακριά από αυτό που μπορούμε να γίνουμε. Χάσαμε την ευκαιρία που κάποτε είχαμε, την ευκαιρία να είμαστε ελεύθεροι.
Δεν μπορώ να κάτσω άλλο εδώ. Πρέπει να φύγω πάλι. Αλλά θα βρω και άλλες αποδείξεις, θα πάω πίσω στο κουτί και θα μάθω και άλλα, θα αποκαλύψω αυτή την συνομωσία.
Και τότε θα είμαστε στα αλήθεια ελεύθεροι...

...

Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς να σας πω κάτι τέτοιο. Δεν ξέρω τι πρέπει να πρωτοπώ.
Αρκεί να πω ότι πρέπει να φύγω σε λίγο, οπότε θα είμαι σύντομος.
Δεν ήξερα σε τι είχα μπλέξει, νόμιζα ότι μου έκαναν φάρσα. Δεν περίμενα να συμβεί κάτι τέτοιο. Δεν περίμενα να καταλήξω έστι.
Αλλά από σήμερα θα σπάσω τη σιωπή μου. Το ξέρω ότι σε λίγο θα με ανακαλύψουν, για αυτό θα πρέπεοι να φύγω. Αλλά υπάρχουν πράγματα που δεν σας λένε για να σας κρατήσουν στο σκοτάδι. Μπορείτε να με πιστέψετε αν το θέλετε, μπορείτε απλά να κάνετε κάτι άλλο, να με αγνοήσετε σαν άλλο έναν τρελό που μιλάει για εξωγήινους και μυστήρια. Εγώ μια φορά θα έχω κάνει το κομμάτι μου.
Έπιασα δουλειά στην vodafone πριν λίγο καιρό. Ήμουν υπεύθυνος συντήρησης των server. Πριν μερικούς μήνες, μου ζήτησαν να εγκαταστήσω ένα νέο λογισμικό και να συνδέσω έναν καινούριο server. Με πλήρωσαν αρκετά για αν το κάνω, αλλά μου είπαν να βγάλω το σκασμό. Πήρα τα λεφτά ακι το συνέδεσα.
Μερικές μέρες μετά, μου ανέθεσαν να προσέχω τον server. Η δουλειά μου έγινε απλή, αλλά ήμουν μόνος μου, οκτώ ώρες δουλειά, 1000 ευρώ. Είχα πιάσει την καλή. Κανείς δεν μου ζητούσε τίποτε άλλο.
Την επόμενη εβδομάδα, ήρθε ένας τύπος που δεν ήξερα, γιάπης μέχρι εκεί που δεν πάει και μου πρότεινε ένα συμβόλαιο ενός χρόνους για 1200 ευρώ. Μου είπε ότι θα γινόμουν υπεύθυνος 'ασφαλείας'. Με έβαλαν σε ένα άλλο δωμάτιο, ένα πράγμα σαν κουτί, μόνο με τον server. Έμπαινα στις 9 και έβγαινα στις 5. Δεν ήξερσα τι σκατά ήταν αυτό που έφτιαχνα, αλλά δεν ήταν απλός server. Δεν είχα ξαναδεί κάτι τέτοιο. Μου είχαν δώσει ένα ακουστικό και μου έδιναν οδηγίες για να το διορθώσω.
Δεν είχα ξαναδεί κάτι τέτοιο, μα με πλήρωσαν παραπάνω για να βγάλω το σκασμό. Αλλά δεν ήταν κανονικός υπολογιστής. ¨οταν έμπαινα μέσα ένιωθα σαν να ήμουν μέσα σε ένα σώμα, σαν να ήμουν χιερούργος! Μου είχαν δώσει μέχρι και νυστέρι μια φορά!
Αλλά δεν είχα πει τίποτα σε κανέναν. Η προσωπική μου ζωή πήγαινε στο διάολο, η γκόμενά μου με χώρισε. Καλύτερα μάλλον. Σκεφτόμουν συνέχεια τον server. Σκεφτόμουν συνέχεια εκείνο τον βόμβο που ακουγα, σαν να ανέπνεε.
Μια φορά άργησα και ο γιάπης με κατσάδιασε, μόλις που κράτησα τη δουλειά μου. Δεν ξέρω γιατί τον παρακάλεσα, το μισούσα το κωλοκούτι, αλλά το έκανα. Εκείνη την ημέρα μου είπαν ότι υπήρχε ένα πρόβλημα στην κάρτα ήχου. Πήρα τα ακουστικά και δοκίμασα τον ήχο. Βέβαια δεν ήξερα τι σκατά ήθελε ένας server την κάρτα ήχου. Το έκανα όμως, έβαλα τα ακουστικά. Στην αρχή έπεσα σε κάτι χιονάκια, δεν έβγαζα νόημα. Μου πήρε κανα δίωρο να το διορθώνων και κανείς δε μου έδινε οδηγίες και κάθε λεπτό ένιωθα σαν να του έπαιρνα ακροαστικά. Το καθάρισα τελικά
Το γαμημένο ανέπνεε! Μου μίλησε και άκουσα τι μου έλεγε. Κάποια στιγμή πρέπει να τα έκανα πάνω μου.
Πέταξα τα ακουστικά και περίμενα να περάσει η ώρα. Ήμουν μόνος μου με αυτό το πράγμα και ήταν ζωντανό! Η πόρτα δεν άνοιξε παρά στις 5 ακριβώς. Βγήκα τρέχοντας αλλά ο γιάπης μου είπα να μην πω τίποτα σε κανέναν. Δεν με απείλησε, αλλά ήξερα ότι το εννοούσε.
Σε λίγο θα πρέπει να φύγω από το σπίτι μου. Δεν ξέρω πόσο συχνά θα ενημερώνω αυτό το πράγμα, αλλά δεν θα τους αφήσω να με πιάσουν. Θα τρέξω άμα χρειαστεί, αλλά δεν θα ξαναπάω εκεί μέσα! Ξέρω τι κάνετε εκεί και θα σας ξεμπροστιάσω!
Δε θα με πιάσετε πουτάνες, με ακούτε;