/

Ο χώρος και ο χρόνος δεν είναι αυτό που θέλουν να νομίζτε ότι είναι. Πήγα στα μέρη που μου είχε πει ο server, τα μέρη που δεν ελέγχουν, τις μικρές τρύπες στο σχέδιό τους, τα λαθη στην ψευδαίσθησή που έχουν στήσει. Διέσχισα τον κόσμο σε μια στιγμή και είδα τόσα πολλά. Πέρασα κάτω από τις μύτες τους, πίσω από τα τρομερά τους μάτια και είδα τον αληθινό κόσμο, μύρισα τον αληθινό αέρα, όχι αυτό το κατασκεύασαμ που μας δηλητηριάζει.
Δεν ξέρω πόσον καιρό έλειπα και δεν ξέρω πόσο θα λείψω ακόμη, αλλά ξέρω ότι με είδαν, ότι γνωρίζουν τι έκανα. Νιώθω την ανάσα τους πιο κοντά στο σβέρκο μου από ποτέ. Μπορεί να έχουν ήδη βρει αυτό το blog, αλλά δεν θα τους αφήσω να το σβήσουν. Ό,τι και αν κάνοιυν δε θα με σταματήσουν. Ξέρω την αλήθεια, ξάρω τι μας έχουν κρύψει για να μας κρατάνε κλεισμένους!
Είδα και τον Θεό, αυτή την τεράστια φάρσα που έχουν στήσει για να μας κρατάνε αλυσοδεμένους και τον έφτυσα στη μούρη! Δεν είναι παρά ένας από εμάς, απαλλαγμένος από τα δεσμά αυτής της φυλακής! Μα κοιτά από μακριά, νομίζει ότι είμαι απλά ένας ακόμη τρελός, ότι θα μας κρατήσει για πάντα παγιδευμένους εδώ, αλλά θα πάρω την κορώνα πόυ έχει στο κεφάλι του και θα κάνω κομμάτια τις αλυσίδες που έφτιαξε για εμάς!
Υπάρχουν πολλοί που νόμίζουν ότι αυτό είανι ένα διήγημα, το αποκύημα της φαντασίας μου. Ας νομίζουν ότι θέλουν, αρκεί να το διαβάσουν και ας σχηματίσουν μόνοι τους τη γνώμη τους.
Δεν τελείωσα ακόμη με ακούτε;